/Hoe is het met jullie?

Safi sana hapa! / Hier gaat het erg goed! Ik ben inmiddels, helaas, al ruim over de helft van mijn stage en de basis van communiceren in Kiswahili heb ik onder de knie. In ons student doctor house wordt regelmatig een Swahili kreet geroepen, favoriet zijn: pole sana (sorry voor je), hamna shida (geen probleem) en sijui (ik weet het niet). Op straat horen we vooral: wazungu (blanken), waarwij dan op antwoorden: wapi, sioni! (waar, ik zie ze niet!).

Na 6 weken op de kinderafdeling sta ik nu op de heelkunde. De zaal is minder druk waardoor ik tijdens de dagelijkse ronde meer tijd heb voor mijn patiënten en daarna nog regelmatig naar de operatiekamers kan om te assisteren. Op zaal zie ik veel verschillende ziektebeelden: trauma/fracturen, acute buiken, geïnfecteerde wonden, amputaties, beknelde liesbreuken en incomplete abortussen. Over het algemeen zijn de patiënten op de heelkunde minder ernstig ziek (en gaan ze gelukkig niet dood) dan op de kinderafdeling, maar de verantwoordelijk als student-doctor is groot: wanneer stuur je iemand naar de operatiekamers en doe je hem een grote buikoperatie aan? Je hebt geen aanvullend onderzoek om je diagnose te bevestigen, dus het is je eigen klinische blik en de waarschijnlijkheidsdiagnose die jij als bijna-dokter stelt waar je op moet varen. Ik vind/vond dit erg lastig, dus meestal probeer ik ergens een dokter te vinden die wil mee beoordelen. Komende week blijf ik nog op de vrouwen heelkunde en daarna ga ik naar de maternity ward waar ik vooral zieke zwangeren, vrouwen na keizersnede en te vroeg geboren baby'tjes zal zien.

Zoals ik al zei ben ik helaas al over de helft van mijn stage en vliegen de dagen voorbij. 's Avonds zitten we vaak met zijn 5en buiten op onze veranda te kletsen of te lezen. Af en toe kijken we een slechte vrouwenfilm en een paar keer per week probeer ik hard te lopen om mijn conditie op peil te houden voor het einde van het handbalseizoen! In het weekend integreren we met de Tanzanianen door de bar, kerk of markt te bezoeken, maar verder doen we vooral heel weinig, wat iedereen wel prima bevalt. Over een paar weken krijg ik bezoek uit Nederland, dus ik zal daarna weer een update uit Sengerema geven.

Baadaye/ tot later,

Fieke